Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

«Ο συμμαθητής μου έχει αυτισμό» κριτική στο άρθρο





Με αφορμή ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο fylada.gr  με τίτλο «Ο συμμαθητής μου έχει αυτισμό» από μια εκπαιδευτικό, θα ήθελα να κάνω την κριτική μου.

«Πέμπτη δημοτικού. Τη θυμάμαι σαν τώρα. Στο σχολείο μας ήρθε ένας καινούριος μαθητής, ο Διονύσης. Η δασκάλα μας τον παρουσίασε και μας είπε πως πρέπει να είμαστε φιλόξενοι. Να τον γνωρίσουμε στο διάλειμμα, να του δείξουμε το σχολείο και να τον εντάξουμε στην παρέα μας για να νιώθει κι εκείνος όμορφα στην τάξη μας.  photo

Είναι λάθος ένας εκπαιδευτικός σε μια τάξη γενικής εκπαίδευσης να εντάσσει το παιδί αμέσως χωρίς να κάνει μια ενημέρωση σε γονείς και μαθητές για το τι είναι αυτισμός.

Εμείς δεχθήκαμε αμέσως! Θα το κάναμε, βέβαια, αυτό ακόμα κι αν δεν μας το έλεγε η δασκάλα. Άλλωστε, το ίδιο είχαμε κάνει και πέρυσι, όταν ήρθε στην τάξη μας ο Θοδωρής! Αλλά τώρα, αφού μάς το ζήτησε κι η δασκάλα, νιώσαμε ότι είχαμε μεγαλύτερη ευθύνη!

Η δασκάλα με έβαλε να κάτσω μαζί του για να τον βοηθάω. Ήμουν άλλωστε από τα «καλά παιδιά» της τάξης κι έτσι, θα του έκανε καλό η παρέα μου. Δεν μου έδινε ωστόσο και ιδιαίτερη προσοχή. Όταν μάλιστα πήρα το μολύβι του για να του δείξω κάτι, εκείνος μου το άρπαξε από το χέρι φωνάζοντας! Άλλες φορές, όταν του μιλούσα με κοιτούσε και επαναλάμβανε τα λόγια μου! Ήταν σαν να με κοροϊδεύει!

Πριν βάλουμε τον αυτιστικό μαθητή σε μια αίθουσα, φροντίζουμε να είναι σωστά δομημένη για αποφυγή στρεσογόνων καταστάσεων και ανάπτυξης στερεοτυπικών συμπεριφορών λόγω άγχους. Επιπλέον, όταν στη σχολική αίθουσα βρίσκεται αυτιστικός μαθητής, φροντίζουμε η τάξη να είναι χαμηλή σε ερεθίσματα, επειδή υπάρχει η δυνατότητα αισθητηριακής υπερφόρτωσης. Επίσης, φροντίζουμε οι μαθητές να μην αλλάζουν τις θέσεις τους, γιατί ο αυτιστικός μαθητής έχει καλή μνήμη και δεν προσαρμόζεται εύκολα σε αλλαγές του περιβάλλοντος. Φροντίζουμε οι κανόνες της τάξης να έχουν μια λογική. Ο αυτιστικός μαθητής θέλει αρχικά να μην τον θεωρεί ο συμμαθητής του νοητικά ανάπηρο. Λόγω της αυξημένης αισθητηριακής ικανότητας κατανοεί πολλά σε μια δεδομένη στιγμή, ακόμη και αν δεν παράγει λόγο. Ο αυτιστικός θέλει ο συμμαθητής του να δείχνει υπομονή, κατανόηση και σεβασμό. Η ηχολαλία δεν είναι αρνητικό. Επαναλαμβάνει τα λόγια για να δει αν κατάλαβε καλά αυτό που του λέει ο συμμαθητής του. Η ηχολαλία έχει ένα πλεονέκτημα. Βοηθάει στην  ανάπτυξη της ομιλίας. Δεν πρέπει να πιέζουμε τον αυτιστικό μαθητή να κάνει κάτι που δεν θέλει. Θέλει απλά τον χρόνο του να προσαρμοστεί στο περιβάλλον και στα νέα πρόσωπα και να δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης βασισμένη στο σεβασμό, στην αγάπη και στην αποδοχή αυτού που πραγματικά είναι.

Στο διάλειμμα, τον πλησιάσαμε όλοι μαζί και του κάναμε πολλές ερωτήσεις για να τον γνωρίσουμε! Μας φαινόταν όμως λιγάκι περίεργος. Δεν έδειχνε να του αρέσει η παρέα μας. Ακόμα περισσότερο, έδειξε να ενοχλείται κάποια στιγμή. Ίσως βέβαια να τον κουράσαμε κι εμείς με τις ερωτήσεις μας. Ίσως να τον «τρομάξαμε» δείχνοντας όλο μας το ενδιαφέρον.

Οι συμμαθητές που έκαναν πολλές ερωτήσεις στον αυτιστικό συμμαθητή τους ήταν μεγάλο λάθος. Ο αυτιστικός μπορεί να ακούει και να μη δίνει σημασία, αλλά ο λόγος που δεν δίνει σημασία είναι επειδή οι ερωτήσεις που γίνονται (οι περισσότερες) για αυτόν δεν έχουν νόημα ή λογική βάση. Επιπλέον, άλλος ένας λόγος που δεν απαντάει είναι επειδή πνίγεται νοητικά και ψυχικά από πολλά πρόσωπα, εκφράσεις προσώπου, φωνές, άρα και πολλές αισθητηριακές πληροφορίες σε μια δεδομένη στιγμή. Έτσι λοιπόν, δεν μπορεί να βάλει σε μια λογική σειρά τις ερωτήσεις με τις απαντήσεις του, λόγω της αισθητηριακής υπερφόρτωσης, άρα και του αυξημένου άγχους.

Έτσι, δεν είχαμε πολύ καλή αρχή. Αλλά και τις υπόλοιπες ημέρες φερόταν κάπως περίεργα. Προτιμούσε να παίζει μόνος του, αν και συχνά πηγαίναμε και τον καλούσαμε στο παιχνίδι μας. Κι εκείνος όλο αρνιόταν. Απέφευγε να μας κοιτάζει και να μας μιλάει. Μερικές φορές μιλούσε μόνος του. Όταν τον ρωτούσαμε τι είπε, για να πιάσουμε κουβέντα μαζί του, εκείνος μας αγνοούσε.

Μα και τις φορές που δεχόταν να έρθει μαζί μας, πάλι ήταν σαν να έπαιζε μόνος του. Δεν ακολουθούσε την ομάδα, δεν τον ενδιέφερε αν θα νικήσουμε ή όχι και από την άλλη οι κανόνες ήταν γι’ αυτόν άγνωστοι. Σαν να μην μπορούσε να τους καταλάβει. Κι όταν προσπαθούσαμε να του δείξουμε πώς παίζεται το παιχνίδι, εκείνος έβαζε τα κλάματα και έφευγε. Μια μέρα θέλαμε να παίξουμε ποδόσφαιρο. Μα εκείνος αντί να κλοτσάει την μπάλα και να προσπαθεί να βάλει γκολ, την έπιανε στα χέρια του, την πετούσε ψηλά και την δάγκωνε. Προσπαθούσαμε να του εξηγήσουμε ότι πρέπει να ακολουθεί τους κανόνες, αλλά εκείνος άρχισε να ουρλιάζει κι έφυγε τρέχοντας με την μπάλα στα χέρια του.

Όταν ο αυτιστικός μαθητής προτιμά να παίζει μόνος του και δεν μιλάει στους συμμαθητές του είναι επειδή καταλαβαίνει ότι το μυαλό του σε σχέση με τα μυαλά τους είναι διαφορετικό. Αντιλαμβάνεται σε μεγάλο βαθμό πώς λειτουργεί το νευροτυπικό μυαλό και αυτό τον κουράζει. Όλες αυτές οι πράξεις των συμμαθητών του μπορεί να υποστηρίζουν την ένταξη του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον, αλλά δεν έχουν μια λογική βάση για αυτόν. Μιας και ο αυτιστικός είναι πολύ παρατηρητικός, αντιλαμβάνεται τους κανόνες, αλλά θεωρεί πως δεν έχουν λογική. Είναι άστατοι. Ο αυτιστικός είναι ανταγωνιστικός, όταν το παιχνίδι έχει να κάνει με γνώσεις, ώστε να ακονίσει τη νοημοσύνη του. Οι συμμαθητές του θα μπορούσαν να μάθουν τα ενδιαφέροντα του αυτιστικού συμμαθητή τους και με βάση αυτά να καλλιεργήσουν μια καλή σχέση (χωρίς να τον πιέσουν). Το παιχνίδι στα αυτιστικά παιδιά είναι μια μεγάλη πρόκληση. Το παιχνίδι δεν πρέπει να είναι άστατο, αλλά οργανωμένο και στοχοθετημένο. Έτσι θα υπάρχει μια καλή αλληλεπίδραση αυτιστικού μαθητή-συμμαθητών.

Εμείς πήγαμε στη δασκάλα να της πούμε τι συνέβη, αλλά και για να πάρουμε πίσω την μπάλα μας. Μερικοί συμμαθητές μου ήταν πολύ θυμωμένοι κι έτρεξαν να του πάρουν την μπάλα. Εκείνος όμως συνέχιζε να ουρλιάζει και να την κρατά. Η δασκάλα τον απομάκρυνε και τον πήρε στο γραφείο. Έπειτα, μας μάζεψε όλους για να μας μιλήσει. Τότε, ξεκίνησαν τα παιδιά να κατηγορούν τον Διονύση και να λένε πως δεν είναι καλό παιδί. Της έλεγαν ότι μιλάει μόνος του, ότι δεν συνεργάζεται στον παιχνίδι και όλα αυτά που είχαν παρατηρήσει. Εκείνη κούνησε το κεφάλι της και μας είπε ότι υπάρχουν άνθρωποι που φέρονται διαφορετικά από εμάς. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει απαραίτητα πως είναι κακοί. Μας είπε ότι θέλει λίγο χρόνο για να μας συνηθίσει κι εκείνος, αλλά κι εμείς και μας συμβούλεψε να μην παραξενευόμαστε με τη συμπεριφορά του, να μην τον πειράζουμε, αλλά και να κάνουμε υπομονή αν κάποια φορά μας ενοχλήσει κάτι. «Μα πώς να τον ανεχτούμε; Μaς πήρε την μπάλα», είπε ένας άλλος συμμαθητής μου. Η δασκάλα απάντησε πως πρέπει να πηγαίνουμε σε εκείνη και θα το κανονίζει. Πρέπει να τον σεβόμαστε γιατί έχει «τη δική του προσωπικότητα», που μπορεί να μας φαίνεται περίεργη, όταν τον συνηθίσουμε όμως θα τον αγαπήσουμε πραγματικά!

Είναι συχνό χαρακτηριστικό των νευροτυπικών να κατηγορούν τους άλλους. Για τον αυτιστικό αυτό δεν έχει λογική. Θα μπορούσαν να ζητήσουν ευγενικά οι μαθητές στο αυτιστικό παιδί «Διονύση μπορείς σε παρακαλώ να μου δώσεις την μπάλα;» Με τις απότομες κινήσεις και φωνές δεν βγαίνει κάτι. Το ότι η δασκάλα εξήγησε στα υπόλοιπα παιδιά πως είναι ο αυτιστικός συμμαθητής, ήταν σωστό.

Μας φαίνονταν τόσο περίεργα όλα αυτά που μας έλεγε! Δεν ήθελα πια να κάθομαι μαζί του. Έκανε περίεργα πράγματα και τέλος πάντων δεν είχα κάποιον να συνεργάζομαι!

Τις επόμενες ημέρες ακούσαμε μια λέξη για τον Διονύση από τα παιδιά της Έκτης: «αυτιστικός». Την είχα ακούσει κι άλλη φορά αυτή τη λέξη, μα δεν ήξερα τι σημαίνει. Ένας συμμαθητής μου μου είπε ότι η λέξη αυτή σημαίνει «χαζός», μα ο Διονύσης δεν ήταν χαζός! Ίσως λίγο περίεργος, μα όχι χαζός…

Ο μαθητής απλά δεν έκανε υπομονή, δεν έδειξε σεβασμό στον αυτιστικό συμμαθητή του. Βέβαια, η ταμπέλα «χαζός» είναι λάθος. Ο μαθητής σωστά υπέθεσε ότι ο Διονύσης δεν είναι χαζός, αλλά διαφορετικός εγκεφαλικά από τους άλλους. Σκέπτεται και αντιλαμβάνεται τα πράγματα διαφορετικά (διαφορετική λειτουργία εγκεφάλου).

Τελικά, η δασκάλα μας εξήγησε τον όρο. Βέβαια, δεν περιμέναμε να καταλάβουμε από «έναν όρο»! Είχαμε ήδη αρχίσει να συνηθίζουμε τη συμπεριφορά του και να καταλαβαίνουμε πώς πρέπει κι εμείς να του φερόμαστε.

Εδώ η δασκάλα δεν έπρεπε μόνο να ενημερώσει τους μαθητές λέγοντας απλά και μόνο τη σημασία του όρου «αυτιστικός», αλλά να βρει video με τους αυτιστικούς όπως την Temple Grandin, τον Jacob Barnett, τον Daniel Tammet κ.a και να δουν με πιο σφαιρικό τρόπο και πιο θετικά τι είναι ο αυτισμός. Έτσι θα μπορέσουν να βοηθήσουν τον αυτιστικό μαθητή τους, κατανοώντας τους άλλους αυτιστικούς πώς σκέφτονται, αισθάνονται κλπ.

Ξέρουμε πως δεν του αρέσει να τον ακουμπάμε, πως πολλές φορές θέλει να παίζει μόνος του, πως όταν δεν μας απαντάει, δεν είναι επειδή μας αγνοεί, μα επειδή… για κάποιο λόγο δεν μπορεί ή δεν γνωρίζει την απάντηση. Καταλαβαίνουμε επίσης ότι όταν επαναλαμβάνει αυτό που λέμε δεν το κάνει για να μας κοροϊδέψει, όπως νομίζαμε στην αρχή, αλλά για να κατανοήσει ίσως καλύτερα αυτό που λέμε. Και βέβαια, μάθαμε ότι δεν μπορούμε να του παίρνουμε τα πράγματα! Τουλάχιστον όχι χωρίς να τον ρωτήσουμε!

Αν θέλει κάποιος συμμαθητής να ακουμπήσει τον αυτιστικό μαθητή, πρέπει να τον ενημερώνει ότι θα τον ακουμπήσει και πού θα τον ακουμπήσει (π.χ. μπορώ να σου δώσω το χέρι μου ;). Βέβαια, αν δεν υπάρχει βλεμματική επαφή, ουσιαστικά δεν θα δεχθεί ο αυτιστικός μαθητής να γίνει ποτέ σωματική επαφή (άγγιγμα κλπ).

Ο τρόπος που παίζει είναι περίεργος! Μα, όπως λέει κι η δασκάλα μας, αυτό σημαίνει δημιουργικότητα!! Χρησιμοποιεί τα παιχνίδια με διαφορετικό τρόπο. Μια μέρα, έκανε την τσάντα του βάρκα και έκανε «βαρκάδα» στην τάξη! Κάναμε κι εμείς το ίδιο. Ακολουθούμε μερικές φορές τον τρόπο που παίζει και σε άλλα παιχνίδια. Έχει τρομερή φαντασία! Είναι εξίσου διασκεδαστικό με το «κανονικό» παιχνίδι. Και φαίνεται πως κι εκείνος πια το διασκεδάζει πολύ!

Έχει αποδειχθεί μέσω ερευνών στο εξωτερικό ότι ο αυτιστικός άνθρωπος είναι πολύ δημιουργικό άτομο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνει ή ότι δεν θέλει να παίζει με τους άλλους. Απλά ο αυτιστικός φοβάται τους νευροτυπικούς λόγω της άσχημης συμπεριφοράς τους και ότι δεν καταλαβαίνουν. Πολλοί επιστήμονες έλεγαν ότι στον αυτισμό υπάρχει έλλειψη φαντασίας. Στην ουσία αυτό δεν ισχύει. Έλλειψη φαντασίας υπάρχει μόνο εάν αλλάξουμε τον αυτιστικό σε νευροτυπικό.

Μέχρι το τέλος της χρονιάς, τον συνήθισα κι εγώ δίπλα μου στο θρανίο. Μάλιστα, κάθισα μαζί του και στην επόμενη τάξη!

Η δασκάλα είχε δίκιο. Θέλαμε λίγο χρόνο για να τον συνηθίσουμε. Όπως κι εκείνος. Βέβαια, τώρα που είμαστε στο γυμνάσιο, ο Διονύσης άλλαξε σχολείο. Και πρέπει να παραδεχτούμε πως μας λείπει πολύ η παρουσία του.

Κάναμε καλή παρέα! Διαφορετική! Και μάθαμε πολλά εξαιτίας του. Το πιο σημαντικό είναι πως όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί, μα αυτό δεν είναι καθόλου κακό! Πρέπει να σεβόμαστε όλους τους ανθρώπους, ακόμα κι αν μας φαίνονται περίεργοι. Η αρχική εικόνα που έχουμε, δεν είναι πάντα σωστή! Τι σημασία έχει αν κάποιος δεν μοιάζει καθόλου με εμάς; Εξάλλου, αυτές οι διαφορές δίνουν την ομορφιά στη ζωή μας».

Το βασικό είναι οι μαθητές να ενημερώνονται σωστά. Μέσα από τη σωστή ενημέρωση, την εκπαίδευση, το χρόνο, την υπομονή, την αγάπη, και το σεβασμό χωρίς πιέσεις, οι ίδιοι μπορούν να βοηθήσουν τον αυτιστικό συμμαθητή τους να αναπτύξει τις κοινωνικές του δεξιότητες. Ένα άλλο βασικό πλεονέκτημα της σωστής ενημέρωσης και εκπαίδευσης είναι ότι οι μαθητές μέσω αυτών μπορούν να αποτελέσουν την κύρια παράμετρο ένταξης του αυτιστικού παιδιού στο σχολείο.

Πηγη Κώστας Μαντζίκος


Εάν έχετε το απλό facebook. Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα LIKE.... 
Στηρίξτε την κίνηση αυτή με ένα Like..

Θες να συμμετέχεις ζωντανά αντί να διαβάζεις τα άρθρα απλά έλα και εσύ στο Facebook των ΑμεΑ

Θέματα για Αμεα και Εθελοντές ΑμεΑ Εδώ μπορείτε να βρείτε τις απαντήσεις σε ερωτήσεις σχετικά με την ΑΝΑΠΗΡΙΑ , Σπάνιες και αλλες Ασθένειες/Παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν Αναπηρία . Επιλέξτε την ερώτηση που σας απασχολεί και ενημερωθείτε ή μπορείτε να συνδεθείτε και να θέσετε ένα νέο ερώτημα. Για να συνδεθείτε πατήστε επάνω στην φωτο και κάνετε εγγραφή

 
Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση
Ένα στα πέντε
Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας
Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο 2011 - 2015
ΨΥΧΑΡΓΩΣ
Υγειονομικός Χάρτης
Το facebook των ΑμεΑ
Εκστρατεία ΕΟΦ
Αλκυόνη



Μία νέα πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης (social network) και μάλιστα ελληνική που μας έδειξε πως ο διαδικτυακός κόσμος αλλάζει προς το καλύτερο και για τα άτομα με αναπηρία. Τυφλοί που μπορούν να "διαβάσουν" και να έχουν το προφίλ τους, άτομα που δεν έχουν χέρια, τώρα δουλεύουν το προφίλ τους με το κεφάλι, κάνοντας την εμπειρία κοινωνικής δικτύωσης πιο αληθινή. Μεγάλη προσοχή στη λέξη «αληθινή», αφού αυτή είναι το κλειδί που έχει κάνει ήδη το disabledbook τόσο δημοφιλές σε χιλιάδες χρήστες με αναπηρία στην Ελλάδα.
Copyright © 2015 Trol disabled - Το Κουτί Της Πανδώρας Για Τα ΑμεΑ Powered and Hosted by Clickweb4u Trol disabled - Το Κουτί Της Πανδώρας Για Τα ΑμεΑ © 2015 - Clickweb4u Templates Designed by Clickweb4u.com